Της Ελένης Καραθάνου

Ήταν ένας από τους ελάχιστους Ρωμιούς που πολέμησε στην Κορέα το 1950 ως Τούρκος στρατιώτης. Τότε θεωρούσε τον εαυτό του άτυχο αφού η επιλογή των στρατιωτών έγινε έπειτα από κλήρωση. Όταν εφτά μήνες μετά τον εφιάλτη που έζησε στο μέτωπο, επέστρεψε αρτιμελής στο σπίτι του στην Ίμβρο, έδωσε στον εαυτό του μια υπόσχεση. Να μείνει στα πάτρια εδάφη, στο νησί που γεννήθηκε, την Ίμβρο. Πράγματι ο Ηλίας Μπανάγος έζησε μέχρι το τέλος της ζωή του στη γενέτειρά του δουλεύοντας ως γεωργός και αργότερα ως χασάπης.
Ο γιος του Παύλος Μπανάγος μιλώντας στην ΗΧΩ θυμάται τις ιστορίες από τον πόλεμο που διηγούνταν ο πατέρας του σε εκείνον και τον αδερφό του Στέλιο. Κάθε φορά που οι σκέψεις επέστρεφαν στο παρελθόν και έφερνε στο νου του τα άψυχα σώματα των συμπολεμιστών του να πέφτουν από τη σφαίρα του αντιπάλου, το πρόσωπο του αγρίευε…
«Ο πατέρας μου τελικά ήταν τυχερός. Τους εφτά μήνες που πολέμησε, έβλεπε παντού γύρω του νεκρούς στρατιώτες και δεν ήξερε αν θα επιστρέψει στην Ίμβρο ζωντανός ή νεκρός. Μόλις γύρισε όλοι οι κάτοικοι στο νησί τον υποδέχτηκαν με τιμές ήρωα. Ήταν άνθρωπος χαμηλών τόνων και παρόλο που τον καλούσαν συχνά σε παρελάσεις εκείνος απέφευγε διακριτικά. Μόνο τα τελευταία χρόνια πήγαινε με περισσότερη ευκολία σε αυτά», λέει ο κ. Μπανάγος.
Γεωργός στο επάγγελμα ήταν αφοσιωμένος στην οικογένεια του και το νησί του. Γεννημένος το 1931 έφυγε από τη ζωή στις 25 Φεβρουαρίου 2017, σε ηλικία 86 ετών σε νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης όπου νοσηλευόταν λόγω προβλημάτων υγείας. Η τουρκική πολιτεία δεν ξέχασε τον Έλληνα στρατιώτη στο τελευταίο του ταξίδι καθώς στην κηδεία του βρέθηκαν ο Περιφερειάρχης Ίμβρου, ο Νομάρχης Δαρδανελίων και Τούρκοι στρατιώτες. «Είναι μια αναγνώριση της τουρκικής πολιτείας απέναντι στην προσφορά του κατά τον πόλεμο της Κορέας», συμπληρώνει ο κ. Παύλος Πανάγος. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στην εκκλησία του Άη Γιώργη στην περιοχή των Αγίων Θεοδώρων.