Γράφει ο Κυριάκος Πεταλίδης

Ο Άρχων Ιερομνήμων της Αγίας του Χριστού Μ. Εκκλησίας, καθηγητής, Αντώνιος Χατζόπουλος πραγματοποίησε μία μεστή νοημάτων και σπουδαιότητας ομιλία κατά την επίσημη δεξίωση της Πρωτοχρονιάς, στην αίθουσα του θρόνου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Παρουσία του Παναγιωτάτου, αναφέρθηκε κατά τη διάρκεια του λόγο του, στις αξίες της ορθοδόξου Εκκλησίας, στις κατά καιρούς επιθέσεις που δέχεται από Επισκόπους και λαικούς το Πατριαρχείο, στον ουσιαστικό ρόλο των Οφικιαλίων ενώ προέβλεψε το μέλλον των επικριτών. Παραθέτω αυτούσιες τις παραγράφους από την μακροσκελέστατη αλλά άκρως ενδιαφέρουσα ομιλία. »Σκέπτομαι ότι ημείς οι οφικιάλιοι, εσωτερικού και εξωτερικού δεν θα πρέπει να μένουμε σιωπηλοί, αδρανείς και ουδέτεροι σε αυτό το νοσηρό φαινόμενο, αρκούμενοι μόνο στις τιμητικές εμφανίσεις εντός των Ναών και κεκρυμμένοι υπό τον μανδύα του οφικίου, αλλά έκαστος κατά την δύναμιν αυτού, δι’ έργου και λόγου να στηρίξουμε τις γνήσιες αξίες της Ορθοδόξου Εκκλησίας, του Πατριαρχείου μας, αγωνιζόμενοι κατά κίβδηλων και φανατικών θεωρήσεων και κυρίως κατά του θρησκευτικού φανατισμού.» Συνεχίζει τονίζοντας ότι, »Τώρα που το Φανάρι, τα Πατριαρχεία μας, ανέκαμψαν μερικώς, από το βάρος των πολλαπλών πιέσεων των χαλεπών καιρών και η εδώ Ομογένειά μας και η νεολαία αναπνέει χάρη στο οξυδερκές όραμά σας, δυστυχώς από χείλη Επισκόπων των εκτός, εκτοξεύονται κατά καιρούς αήθεις επιθέσεις, ακατανόητες και ακατάληπτες θεωρήσεις εναντίον της Μητρός Εκκλησίας, αλλά και σκόπιμες παρερμηνείες των δράσεων και της ζωής του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου.» Καταλήγει λέγοντας, »Άλλωστε οι φίλαυτοι επικριταί και υβρισταί θα λησμονηθούν σε λίγα χρόνια, ενώ η Πρωτόθρονος Εκκλησία θα πορεύεται προς την αιωνιότητα. Οι αυτοχειροτόνητοι προστάτες δήθεν ζηλωταί της Ορθόδοξου Εκκλησίας έχουν απέναντί τους όλους εμάς, τον κλήρο και τον λαό και η προβολή, ας μου επιτραπεί η λέξη της ορθής πίστης μας είναι και χρέος όλων ημών των οφικιαλίων του Θρόνου. Με τα πνευματικά μας όπλα που είναι η αγάπη και η ειρήνη του Θεού, με την πίστη μας και την αφοσίωση μας στην Μεγάλη Εκκλησία, την οποίαν πρωτίστως ο Χριστός στηρίζει, γιατί είναι δική του, θα λυτρωθούμε από συκοφαντίας ανθρώπων. Ας μιλήσουμε για την καταλλαγή των ανθρώπων και για την συμφιλίωση των θρησκειών. Και το κυριότερο: ας προτρέψουμε όλους να στρέψουν επιτέλους τα όμματά τους προς την Πόλη, εδώ όπου κυριαρχεί –αυτονόητα- η πίστη στο Χριστό και στην παράδοσή μας, δίχως καμία παρέκκλιση προς άλλη κατεύθυνση, όπως κάποιοι κακώς ισχυρίζονται.»